• Tarihi yapı güçlendirmesi: Kültürel mirasın özgün dokusuna zarar vermeden ve minimum müdahale ile yapıların deprem ve çevre etkilerine karşı dayanıklılığının artırılması sürecidir.
• Rölöve ve belgeleme: Yapının mevcut durumu en ince ayrıntısına kadar belgelenir.
• Malzeme analizi ve restitüsyon: Yapının tarihi, geçmişi ve orijinal malzemeleri (taş, tuğla, ahşap, horasan harcı vb.) laboratuvar ortamında analiz edilir.
• Müdahale seçimi: Yapıya en az zarar verecek, binanın nefes almasını engellemeyecek uygun güçlendirme yöntemleri belirlenir.

Tarihi dokuyu korumak ve yapının yükünü artırmamak kaydıyla modern ve geleneksel yöntemler birlikte uygulanır.

• Enjeksiyon sistemleri: Mikro çatlak ve boşluklar, yapının özgün dokusuna uygun bağlayıcı harçlar veya epoksi reçineler ile doldurulur.
• Karbon Fiber (FRP) uygulaması: Hafif ve esnek yapısı sayesinde taşıyıcı elemanlara ilave yük getirmeden kesme ve eğilme kapasitesini artırır.
• Çelik takviyeler ve ankraj sistemleri: Paslanmaz çelik çubuklar ve gergi demirleri kullanılarak duvarlar birbirine bağlanır ve rijitlik artırılır.
• Ahşap takviye: Tarihi ahşap yapılarda zarar gören elemanlar geleneksel marangozluk yöntemleri ve uygun ahşap lameller ile güçlendirilir.

Tarihi eser statüsündeki tescilli yapıların güçlendirilmesi özel izne tabidir. İzinsiz müdahale yapılamaz.

Çalışmalar uzman mimar ve mühendisler tarafından hazırlanır. Projeler ilgili Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu onayına sunulur. Kurul onayı alınmadan fizikî müdahale yapılmaz.